De Jonge Akademie

Ga direct naar de inhoud
Ga direct naar de site navigatie
Ga direct naar zoeken

Week 40: dagboek van Andrea Evers

3 juli 2013

Andrea EversWeekdagboek van een wetenschapper: Andrea Evers (RU), van 2 - 9 juni 2013. Het aandachtsgebied van het onderzoek van Andrea is psychobiologie van somatische aandoeningen.

Maandag

Maandag 2 juni -  de dag na de afsluiting van het Radboud Lustrum, waarvoor een brede hoeveelheid activiteiten rondom het 90-jarig bestaan van de Radboud Universiteit werd georganiseerd. We hadden een dag eerder een bijdrage over persoonsgerichte zorg mogen organiseren, waarin we met een aantal hoogleraren een debat organiseerden en een aantal Aio´s en postdocs van mijn groep toepassingen lieten zien over wetenschappelijke innovaties en zorgproducten. Een mooie gelegenheid om aan het grote publiek de impact en relevantie van ons onderzoek uit te leggen en hierover in debat te gaan. Helaas bleek het mooie weer wel een negatief effect op het bezoekersaantal te hebben (ik zou zelf ook niet uit vrije wil in een bibliotheek gaan zitten als het buiten zomers warm is), maar dat liet de pret niet drukken. Net zo weinig als bij de actie voor Radboud Kids, waarin ik als een van de 90 hoogleraren 1 uur college mocht geven op een basisschool over ons onderzoek met een proefexperiment over placebo effecten. Een geweldig leuke ervaring, wel waren we allemaal doodop en keken vol bewondering naar de docenten die dit elke dag doen. Nu dus weer een relatief gewone maandag, waarin ik probeer zoveel mogelijk afspraken te plannen voor alle medewerkers en onderzoekers, ook omdat ik deze week ook nog naar het buitenland vertrek voor een internationaal congres.

Wat betekent dan een ‘gewone’ maandag in mijn leven? Starten om 8.00 met mijn assistent Joost en alles doorspreken voor de komende week, om 9.00 en 10.00 reguliere overleggen met een van mijn senior onderzoekers en ons afdelingshoofd, en vervolgens de dag verder met overleggen met 1 postdoc en vervolgens 2 Aio’s, 1 projectgroepoverleg over het onderzoeksproject voor ouders met kinderen van een nierziekte en tenslotte een overleg over mijn bijdrage aan de Masterclass over Personalized Healthcare aan een groep talentvolle medewerkers in het nieuwe gestarte Galilei programma eind juni. Tussendoor allerlei dingetje regelen voor de wetenschapsdag van ons onderzoeksinstituut NCEBP (Nijmegen Centre for Evidence-Based Practice) over Personalized Healthcare die ik voor eind juni mag organiseren. Na 18.00 vervolgens ´s avonds nog lang doorwerken om allerlei klussen af te maken.

Dinsdag

Ook dinsdag begint doorgaans de dag met het overleg met Joost, mijn assistent, maar moet ik snel om 8.30 bij het patiëntenzorgoverleg zijn, waar de verschillende sectiecoördinatoren van volwassenen, kinderen en maatschappelijk werk samen met het secretariaat de binnengekomen consultaanvragen verdelen en toewijzen aan de verschillende medewerkers. Gezien de complexe vragen voor diagnostiek en behandeling is het wel erg fijn dat we hier met een goed team werken, waar iedereen bereid is om elkaar te helpen. De patiënten hebben er uiteindelijk baat bij. Om 9.00 snel door naar het MDO (multidisciplinaire overleg) op de afdeling reumatologie. Samen met reumatologen, verpleegkundige reumaconsulten en ergotherapie spreken we de stand van zaken en verdere afstemming van het behandeltraject van een aantal patiënten door. Altijd weer mooi om te zien dat het heel goed mogelijk is om hier als team vanuit heel verschillende disciplines goed aan te werken. Iedereen weet dit te waarderen, al staat de betaalbaarheid juist hiervan wel erg onder druk. 

Vervolgens snel terug naar de afdeling, waar een collega van Huisartsgeneeskunde op me staat te wachten om de PI (Principal Investigator) aanvragen van ons onderzoeksinstituut NCEBP te beoordelen, ter voorbereiding op de grote vergadering over 2 weken. Ik doe dit nu voor de 3de keer, maar het blijft altijd een lastige klus om collega´s uit allerlei afdelingen te beoordelen op hun wetenschappelijke kwaliteit. Gelukkig zijn er vrij heldere criteria geformuleerd die weinig ruimte voor discussie laten en zit ik met mijn collega steeds goed op een lijn, waardoor we binnen 1,5 uur toch bijna 20 aanvragen beoordeeld hebben. Helaas voldoen er altijd ook een aantal collega´s niet aan de criteria, en dat blijft hoe dan ook sneu. De zorgvuldigheid van dit soort procedures is dan ook bijzonder belangrijk. Vervolgens weer overleg met 3 Aio’s over hun onderzoek, altijd weer leuk om zo rechtstreeks ook met het onderzoek bezig te zijn en de voortgang te zien.

´s Middags ons management team overleg (MT), waar allerlei lopende zaken worden doorgesproken, zoals de laatste ontwikkelingen in het Radboud Expert Centre Psychology & Medicine, dat wederom uitgebreid wordt met nieuwe projectleiders en waarvoor we nu echt meer ondersteuning nodig hebben om de website up-to-date te houden. Na het MT nog een telefonische afspraak met Tony Bosma, trendwatcher van het jaar 2012, die we als afsluiting voor ons programma op de wetenschapsdag over Personalized Healthcare hebben uitgenodigd. Een plezierig gesprek over zijn bijdrage, ik verheug me er nu al op wat hij ons aan nieuwe ontwikkelingen in onderzoek, zorg en onderwijs laat zien. Echt een mooie afsluiting voor een dag die vooral over innovaties en nieuwe ontwikkelingen gaat. Verder allerlei mails beantwoorden, klussen afronden en alle praktische zaken voorbereiden voor het congres de volgende dag in Denemarken. Fijn dat het ´s avonds nog lukt om te gaan sporten. Na mijn standaard programma aan hardlopen en spier- en rekoefeningen, voel ik me moe, maar voldaan. Veel zin om morgen naar het congres te gaan, waar ik verwacht veel bekenden tegen te zullen komen en over nieuwe ontwikkelingen te horen.

Woensdag

’s Ochtends nog even wat mails beantwoorden voor de wetenschapsdag van het onderzoeksinstituut NCEBP eind juni. Gelukkig is het programma inmiddels rond, maar nu moeten echt alle uitnodigingen deze of volgende week uiterlijk de deur uit. Het wordt volgens mij een hele leuke dag, waarbij we ook veel ruimte voor discussies en bijdragen van de PhD studenten laten.

Dan op naar Schiphol, waar mijn vliegtuig naar Denemarken wacht. Op het vliegveld moet ik nog een belangrijk telefoontje afhandelen, maar als ik eenmaal in het vliegtuig zit begin ik me op het ESDAP (European Society for Dermatology and Psychology) congres voor te bereiden. Helaas is het al weer (zoals zo vaak) niet gelukt om mijn presentatie nog voor het congres voor te bereiden, dus ik begin maar in het vliegtuig de eerste dia’s te maken. Na aankomst op het vliegveld nog even de trein naar Roskilde nemen en helemaal verrast vast te stellen dat ik daar natuurlijk niet met Euro’s mijn treinkaartje kan betalen. Dus, dan toch maar eerst geld wisselen voor de Deense kroon. Eenmaal aangekomen in Roskilde is het prachtig weer en dat zal ook zo blijven de komende dagen, we hebben echt veel geluk. Ik zoek dan meteen de supermarkt op op de weg naar het hotel, om nog even wat lekker eten mee te nemen. Het is immers al weer avond en ik moet nog allerlei klussen voor het werk doen. In het hotel kom ik meteen al mijn collega’s van het ESDAP bestuur tegen, met een hartelijke begroeting en enkele woorden uitwisselen verheug ik me op de komende dagen. ‘s Avonds nog even mails checken en enkele dia’s maken, daarna slaap ik prima in het hotel.

Donderdag

We beginnen ons congres vroeg met een meeting van een gezamenlijke Europese studie, waarvoor voor het eerst in 12 Europese landen data verzameld zijn over psychische comorbiditeit van huidpatiënten. De verzamelde data zijn inmiddels binnen en we bediscussiëren gezamenlijk een aantal methodologische punten en de mogelijke resultaten en artikelen die uit deze studie kunnen komen. Echt iets op trots om te zijn, dat er in zo veel landen tegelijkertijd data hierover verzameld zijn. We sluiten onze meeting af met een prachtige groepsfoto van de belangrijkste deelnemers aan deze studie.
Rond 11.00 vertrekken we naar het congres dat om 12.00 begint in het mooie congrescentrum. Veel bekenden komen we dan onmiddellijk tegen, waaronder ook mijn onderzoekers en andere onderzoekers van bekende Nederlandse onderzoeksgroepen. ‘s Middags luisteren we naar allerlei wetenschappelijke praatjes van wisselende kwaliteit. Bij de receptie ‘s avonds vindt de uitreiking plaats van de Essay prijzen, waarvan een van mijn onderzoekers, Sylvia van Beugen, er een heeft gewonnen. Hartstikke mooi voor haar. Vervolgens moet ik echter weer snel aan mijn presentatie werken die de volgende ochtend af moet zijn. Het thema is de rol van Psychoneuroimmunologie  (bijv.  de invloed van stress op het immuunsysteem) en de manier waarop stressfactoren huidaandoeningen mogelijk kunnen beïnvloeden. Aangezien dit ook een lezing op uitnodiging is en mijn beroemde collega Francisco Tausk uit de VS voor mij reeds een praatje geeft over een verwant thema, doe ik nog extra mijn best om relevante en mooie dia’s over dit thema te verwerken. Om 1.00 mag ik dan eindelijk een beetje slapen.

Vrijdag

Vroeg op om lekker rustig te ontbijten rond 7.00 en op tijd klaar te zijn voor mijn presentatie op het congres. Samen met Francisco Tausk nemen we een taxi naar het congrescentrum. Onze sessie verloopt prima en onze lezingen sluiten gelukkig mooi op elkaar aan. Beiden zijn we (toevallig of niet toevallig) van mening dat de huidige placebo literatuur en het onderzoek naar conditioneringseffecten momenteel de plaats inneemt van het eerdere stressonderzoek. We krijgen ook vele leuke reacties op onze lezingen. Vervolgens nog een boeiend wetenschappelijk programma, met hier en daar nieuwe ideeën voor mogelijk toekomstig onderzoek. ’s Avonds vindt het congresdiner plaats, waarvoor we uitgenodigd zijn in het Wikinger Museum in Roskilde. Een prachtige locatie waarbij het gebouw bijna letterlijk in zee is gebouwd, met traditioneel eten en lokale muziek. Mooi om samen met alle onderzoekers en internationale collega’s deze avond gezamenlijk door te brengen en veel nieuwe ideeën uit te wisselen voor toekomstige samenwerkingsprojecten. Vooral met mijn collega’s van de Universiteit Giessen maken we een aantal plannen voor toekomstige projecten, zij zijn immers een van de weinige onderzoeksgroepen die vergelijkbaar onderzoek doen als wij.


Zaterdag

Vanochtend heeft Sylvia dan eindelijk haar presentatie. Altijd een beetje sneu als je pas op de laatste dag mag presenteren; dan loop je toch iets minder ontspannen rond op het congres. Ze is zenuwachtig, maar doet het vervolgens uitstekend. Eenmaal op het podium lijkt ze nooit iets anders te hebben gedaan en beantwoordt ook de verschillende vragen met groot gemak. Echt leuk om zo trots op een jonge onderzoeker te zijn. Vervolgens krijg ik alleen last van het eten van de afgelopen dag en helaas blijven de symptomen de komende dagen nog flink aanwezig. Het congres is gelukkig afgelopen ’s middags en ik vertrek met de trein naar collega’s en vrienden die naar Denemarken zijn geëmigreerd. Hartstikke leuk om een Deens huis en dagelijks leven mee te maken.

Zondag

Vroeg weer op om de trein te halen naar het vliegveld in Kopenhagen. En ondanks dat mijn vrienden toch echt hebben beweerd dat er in Denemarken nooit treinstoringen zijn, heb ik toch helaas de pech dat precies onze trein een storing heeft, waardoor we niet alleen 1 uur stilstaan, maar ook allerlei wisselende aanwijzingen volgen van het treinpersoneel hoe we mogelijk nog het vliegveld op dezelfde dag kunnen bereiken. Echter, op een gegeven moment laat de conductrice ons toch weten dat we ons vliegtuig helaas gaan missen en adviseert ze om gewoon maar even een nieuwe vliegreis te boeken. Alsof mijn maagkrampen niet al genoeg waren. Ik ben dan ook bijzonder opgelucht als ik om 22.00 ‘s avonds weer in Nijmegen arriveer. Wat een reis en (onverwachts) avontuur. Fijn dat morgen weer een relatief gewone maandag is.


Ga terug naar de bovenkant van deze pagina
Ga terug naar de inhoud
Ga terug naar de site navigatie
Ga terug naar zoeken